The Innovation Archive
Voor mijn afstuderen onderzocht ik hoe je de beleving van een plek kunt bewaren: als verhaal, tijdlijn en gesprek met AI-archivaris Nova.
Bekijk het project- AI prototyping
- Data research
- Data translation
- Data visualisation
- Conversational UI
- Experience design
- Interactieonderzoek
- Frontend development
Hoe bewaar je de beleving van een plek zonder het persoonlijke verhaal kwijt te raken?
- Mijn keuze
- Nova stelt één vraag tegelijk. Ik vertaal de antwoorden naar een bewerkbare kaart met plek, rol en moment.
- Wat je hier ziet
- Eén bijdrage krijgt meerdere ingangen: het verhaal zelf, het landschap, de tijdlijn en een gesprek met de archivaris.
Hoe leg je vast
hoe een plek voelt?
Voor mijn afstuderen onderzocht ik hoe mensen het Innovatiekwartier beleven. Ik ontwierp een gesprek met Nova, een verhalenarchief en een tijdlijn om die ervaringen terug te vinden.
Van gesprek naar archief.
Eerst luisteren naar de bezoeker.
Ik liet Nova vragen naar wat iemand op dat moment doet, opvalt en voelt. Eén vraag tegelijk geeft het gesprek een eenvoudig ritme.
Ik begin bij de eigen woorden van de bezoeker. Daarna pas komt de vertaling naar data.
Wat moet van een verhaal bewaard blijven?
Ik koos voor een titel, samenvatting, rol, plek, moment en ervaringssignalen. Die velden maken de bijdrage terugvindbaar in het archief.
De kaart blijft bewerkbaar. AI mag helpen ordenen; de bezoeker bepaalt of de formulering klopt.
Hetzelfde verhaal, een ander perspectief.
Naast de losse kaart ontwierp ik een landschap en tijdlijn. Daarmee kan iemand de eigen bijdrage tussen andere momenten en locaties terugvinden.
Ik verbeeld de bijdragen als landschap. Het blijft een interpretatie van ervaringen, geen sfeermeetlat.
Ook vragen kunnen naar een verhaal leiden.
Ik gaf Nova een tweede rol: vragen ontvangen over de inventaris. De verhalen vormen de context, met verwijzingen naar passende kaarten.
Het archief is het vertrekpunt voor het antwoord. Hier is de route zichtbaar met fictieve verhalen en een vaste demo-reactie.
Wat speelde
er eerder?
Ik wilde een ervaring ook later kunnen terughalen. De tijdlijn maakt daarom deel uit van de navigatie, naast het archief en het landschap.
- EerderWat speelde er?
- Dit momentHoe beleef ik de plek?
- LaterWat is er veranderd?
Ik houd de persoonlijke verhalen bereikbaar terwijl je door de verzameling beweegt.
De vertaling achter de ervaring.
Welke context bewaren we?
Ik vertaalde de ontwerpvraag naar gegevens die een ervaring later nog betekenis geven: wie, waar en wanneer.
Van tekst naar bruikbare data.
Ik verbond de vrije invoer met bewerkbare kaarten. Het verhaal blijft leesbaar naast de velden voor het archief.
Meer dan één ingang.
Ik ontwierp kaarten, landschap en tijdlijn voor verschillende manieren van terugkijken. Via Nova kun je vragen over de verzameling stellen.
Over dit project
Hoe ervaar je deze plek?
Wat brengt iemand hier? Wat gebeurt er op dat moment? En hoe verandert dat beeld door de tijd? Vanuit die vragen ontwikkelde ik The Innovation Archive voor mijn afstuderen in 2026, in de context van Innovatie Kwartier Den Bosch. Ik onderzocht hoe je de beleving van een omgeving kunt bewaren en terugvinden.
Het verhaal komt eerst
Ik ontwierp Nova als gesprekspartner die één vraag tegelijk stelt. Daarna helpt AI om de antwoorden te ordenen tot een titel en een korte beschrijving. Ik liet de kaart bewerkbaar: de bezoeker moet zelf kunnen bepalen of die formulering nog bij de eigen ervaring past.
Van vrije tekst naar een archief
Hier kwamen voor mij onderzoek, data en interaction design samen. Ik moest kiezen welke context een verhaal nodig heeft om later nog begrijpelijk te zijn. Rol, plek, moment en ervaringssignalen verbinden de bijdrage met het archief.
Ik gaf dezelfde gegevens meerdere weergaven. De kaart bewaart het individuele verhaal, het landschap maakt verbindingen zichtbaar en de tijdlijn laat eerdere momenten terugkomen. Nova kan ook vragen over de verzameling ontvangen en vanuit een antwoord naar bijpassende kaarten verwijzen. Zo verken ik AI als ingang naar een archief.
Wat ik wilde blijven toetsen
Ik werkte aan het concept, de gespreksroute, de visuele vertaling en het webprototype. Het prototype is getest; mijn vervolgvraag blijft of iemand de eigen bijdrage herkent en begrijpt wat die in het grotere landschap betekent. De visualisatie is mijn interpretatie van de bijdragen en geen objectieve meting van de sfeer op een plek.
De getoonde appbeelden gebruiken fictieve verhalen. Het archivarisbeeld bevat een vaste demo-reactie om de route en kaartverwijzingen te tonen.
Web appPrototype 
SteamAmbitie 
Google PlayAmbitie